ยางลบ... ลบคำผิด (ริมทะเล) เป็นเหมือนยางลบก้อนหนึ่ง ที่เธอจะคิดถึงเมื่อพลาดพลั้ง คอยแก้ปัญหา.. เช็ดน้ำตา.. และรับฟัง ยางลบอย่างฉัน.. จะถูกคิดถึงทุกครั้งที่เธอทุกข์ใจ แต่ทุกครั้งที่ลบคำผิด เธอจะเคยสังเกตเห็นอะไรสักนิดได้บ้างไหม ทุกครั้งที่คำผิดลบลง... ก็จะมีเศษผงบางส่วนที่เสียไป เมื่อลบความผิดให้ใคร... ก็เหมือนสูญเสียความเป็นตัวเองไปมากขึ้นทุกที ถูกเธอคิดถึงเมื่อเธอทุกข์ แต่ไม่เคยได้เป็นส่วนความสุขของเธอคนนี้ แต่ถ้าเธอสุขใจ... ฉันก็ยอมทำได้หมดทุกวิธี แม้คุณค่าในตัวเองที่มี จะเป็นได้แค่เศษผงยางลบอย่างทุกวันนี้.. ก็ยอม

....ถ้ารักจบง่ายง่าย ... แค่เดินจาก (ริมทะเล) ถ้าการลืมเธอ...ง่ายแค่การสะบัดมือ ฉันคงไม่ยืดยื้อ ดื้อดึงเธอเอาไว้ ถ้าเพียงหลับตา ภาพเธอก็ลบเลือนไป ฉันคงหายใจ โดยไร้น้ำตา ถ้าความรักจบง่ายง่าย... แค่เดินจาก หัวใจคงไม่ลำบากออกตามหา ถ้าเพียงพบใครใหม่ ก็ดึงเขาเข้ามา ฉันคงไม่เหว่ว้า คิดถึงเธอ ถ้าความซื่อสัตย์ เป็นโลกทัศน์ของคนใจแคบ ฉังคงอยากไปอิงแอบกับคนอื่น ๆ อยู่เสมอ จะเป็นคนใจกว้าง มีน้ำใจเลิศเลอ ไม่ใช่เป็นแค่ใครที่จมปรัก รักแต่เธอทุกวัน